O regreso ao cole do pelacho está a dar nuns días unha miga revirados. Anda a recibir castigos seguido, mais disto quero reflectir con tranquilidade nun momento en que non estea a dez minutos de me meter na cama. O que quería lembrar agora é que hoxe, cando voltamos para casa desde o parque, e el facíase o xordo a cada cousa que lle diciamos, decidimos sentalo a "pensar" quince minutos. Os cinco primeiros por andar a apañar obxectos de vidro nunha tenda a pesar dos nosos reiterados avisos, os cinco segundos por dicir que lle parecían moi ben os primeiros cinco. E os terceiros por soltarse de nós ao cruzarmos a rúa:
-Ben, pelacho, xa sabes o que che toca agora, non? deixamos os (sic.) rollos.
-Iso, iso, cerramos os ollos! Respondeu.
-Nada de cerrarmos os ollos, digo que xa sabes onde tes que ir, non? Dixen eu contendo as ganas de rir a cachón.