Archive for Febreiro, 2006
« Previous Entries Next Entries »114073110948038037
Xoves, Febreiro 23rd, 2006Estaba eu sentada no cuarto de baño cando entrou o pelacho como tantas veces:
-¿Qué estás haciendo?
-Cambiando un tampón.
-¿Y eso qué es?
-Sangue, da regra, porque este xa estaba cheo
-Ah. Y el tampón es para no mancharte. Dixo, a repetir algo que xa sabía.
-Claro.
-¿Y por dónde te lo pones?
-Polo buratiño que temos as mulleres ao lado do de mexar.
-Nosotros no lo tenemos.
-Non.
-¿Y como se llama?
-Chámase vaxina.
-¿Es por dónde salen los niños cuando nacen?
-Claro, por onde saen cando nacen e por onde se fan.
-Ah, por donde se fan también!
-Pois é.
-Ah!
chuzame - 114056016051517211
Xoves, Febreiro 23rd, 2006-Ola pelacho! que tal todo?
-Me fue genial! no me castigaron nada. Me salió todo genial! no me pusieron ningún castigo ni se enfadó la profe conmigo. Me porté genial! y además es verdad!
E, polo que me dixo o avó A., que traballa no mesmo cole ao que acode o pelacho, foi exactamente así.
chuzame - Diálogo pelacho-papá
Mércores, Febreiro 22nd, 2006-Papá, conto!
-Pois conta!
-Hahahahaha! veña, papá, cuéntame el conto!
-Non podo aínda, pelacho. Non ves que estou acabando de lle dar a cea á pelacha aquí sentao?
-Hahahaha! Cual pao?
chuzame - 114052702821241459
Martes, Febreiro 21st, 2006
É curioso que un férvelle-férvelle como o pelacho ande sempre na procura do equilibrio e a estabilidade dos obxectos máis dispares que o rodean. Quero dicir que é habitual atopar un dinosaurio pendurado dun andel pola punta da cola nunha posición que só consegue quen a viu sen precisar de experimentos. Ou axeitar uns aros de chupetes de caramelo e uns tazos, residuos habituais no noso carro, na rella da calefacción do salpicadeiro.
chuzame - 114050379151940663
Martes, Febreiro 21st, 2006Ao chegar á casa dos avós despois de saír eu do traballo:
-Ola, pelacho! Como che foi o día?
Cun ton forzadamente entusiasmado: -Me fue genial! no me castigaron nada. Me salió todo genial! no me pusieron ningún castigo ni se enfadó la profe conmigo. Me porté genial!
-Vale home! eu falaba en xeral, non só do cole...
Mais deime conta de que, se ben o ten máis que merecido por todas as falcatruadas dos últimos tempos, talvez nos estabamos pasando xa un pouco co asunto do colexio.
A pelacha xa di unha chea de cousas como pan, man, chama a canucha, chama polo nome a todos os membros da familia, pide máis bocata cando o acaba (tata) e o domingo pasado comeu o seu primeiro cocido do Entroido no meu colo, con orellas incluídas!
chuzame - « Previous Entries Next Entries »
