« Un día máis de cole para a historia | Home | A vaquiña polo que vale »
Óscar o rosmón vs. Gloria Fuertes
By Tati Mancebo | xuño 14, 2006

O primo J estaba a ver un capítulo de Barrio Sésamo protagonizado por Óscar o rosmón que, para quen non saiba ou non lembre é o monstro verde que vive nun cubo do lixo e que gosta das cousas que resultan feas, rotas e desagradabeis para o resto dos veciños. Aquel día en cuestión levantouse un gran vento que fixo voar árbores, vacas, ovellas e cilistas abraiados de seren desprazados polas forzas da natureza, día por tanto horroroso para todos agás para o Óscar, que había tempo que non se divertía tanto. Entón o primo J. preguntou:
-Y si vuelan hasta las vacas con el viento, ¿por que Óscar el gruñón no sale volando también?
-Pues tienes toda la razón del mundo, díxolle súa nai, debería, debería...
Horas máis tarde e a varios quilómetros de distancia, o pelacho e eu dirixiámonos ao colexio de mañá escoitando no carro un CD de adiviñas e contos de Gloria Fuertes que, para a miña sorpresa, o ten absolutamente engaiolado:
Pelines y su amiga Coleta
Pelines:
– Coleta,
te apuesto una raqueta
a que nadie puede comerse
en ayunas dos galletas.
Coleta:
– ¡Tú estás loco,
cara foco!,
¡claro que sí!,
que en ayunas
puedes comerte dos galletas
y dos aceitunas.
Pelines:
–Te he ganado, Coleta,
dame la raqueta.
Y ahora solución solucionera:
Sólo te comes en
ayunas la primera.
Gloria Fuertes, Un cuento, dos cuentos, tres cuentos, Madrid, Susaeta, p.6.
Entón o pelacho dixo:
-¿Y qué es en ayunas?
-Significa sen ter comido nada. Entón, se comes unha galleta, cando vaias comer a segunda xa terás comido a primeira e a segunda xa non será en xexún, que é como se di en galego.
-¡JA! Pero me puedo comer las dos juntas, o tres, o las que me quepan en la boca. Y si las como todas juntas sí que las como en ayunas.
-Pois tamén tes razón, pelacho!
chúzame -
Topics: Pelachos |








xuño 15th, 2006 at 12:35 am
XD choro coa risa! este pelacho é un fenómeno!!
xuño 15th, 2006 at 1:15 am
Este pelacho éche máis listo ca fame. Tenme abraiado cas súas historias.
xuño 15th, 2006 at 11:06 pm
O pelacho é listo coma un allo e áxil coma un esquío.
Unha aperta grande.
