« Realidades | Home | Entroido na Torre »
Conto do pelacho
By Leco | febreiro 4, 2008
"Havia una vez una niña que se llamaba Lara y era muy pobre y se dijo un dia ?porque no ago un mercadillo¿ y empezo pero lo que no sabia que necesita permiso del alcalde para bender muchas cosas y firmar un papel y undia la metieron en la carcel. Fin. 1ª PARTE"
chuzame -
Topics: Sen clasificar |
febreiro 5th, 2008 at 10:41 am
Ai, os permisos municipais!!!
febreiro 5th, 2008 at 3:59 pm
Como evolucionan os contos de nenas pobres. Ais!!!
febreiro 5th, 2008 at 9:36 pm
o que fai a burocracia coa imaxinación dos nenos… vaia por deus!
febreiro 5th, 2008 at 9:41 pm
Hehe, o pelacho anda sempre empeñado en facer cousas para vendelas nun posto desde que o verán pasado viu uns nenos que vendían cunchas pintadas no cámping. Entón explicámoslle hai tempo que para vender fan falta licenzas e outros papeis e de aí a súa historia, imaxinamos.
febreiro 7th, 2008 at 6:38 pm
O pelacho sae emprendedor e revolucionario.
febreiro 13th, 2008 at 3:47 pm
jode, si que sale aplicado e reinvindicativo!!!!! issa é a literatura que fai falha, hahhahaha