prima P.

A idade é un grao

Mércores, Abril 30th, 2008

O avó J, que sempre inventa mil e unha historias para os pelachos, preguntoulles hoxe por enredar:

-A ver, si viniese un genio y os concediese un deseo qué pediríais? Pensadlo bien porque sólo podéis pedir una cosa cada uno. A ver, Prima P, ¿qué le pedirías tú?

-¡Yo le pediría ir a Coroso!

-¿Y tú, pelacha, que le pedirías?

-¡Yo le pediría un disfraz de princesa con todo!

-Y tú, primo J, ¿qué le pedirías tú al genio?

-¡Pues ser un Harry Potter de verdad, con todos los poderes!

-Quedas tú, pelacho, ¿qué le pedirías al genio?

-Pues yo le pediría... que me concediese otros cinco deseos!

chuzame -

Xa está aquí. Os plans eran pasarmos a derradeira noite do ano en casa dos avós mais o pelacho amañeceu coa varicela onte, coas lavercas como dicía a tataravoa, na casa da tía T. visitou a febre ao tío D. ao primo J. e á prima P., así que finalmente nós ceamos na nosa casa e os tíos na súa cos avós, que viven ao carón.
Malia non ser o planeado pasámolo realmente ben. Xogamos un Monopoli e unhas partidas ás cartas dos peixes para facermos tempo até a cea e tomamos as uvas os catro xuntos. O pelacho, como o ano pasado, comeunas todas en tempo. A pelacha dixo que non as quería pero axudou a sacar as pebides das do pelacho. Cando entramos no novo ano abrazámonos todos e enchémonos de beixos. Hoxe comeza un novo ano, dixemos eufóricos, e a pelacha preguntou: -Para mí también? Entonces eso quiere decir que estoy de cumpleaños?
Hoxe erguémonos todos arredor das doce. En canto estiveron listos o papá e a pelacha marcharon á aldea, como facemos todos os anos, a xantar coa bisavoa Obdulia, os tíos Jesús e Eva e os avós da Coruña. O pelacho e mais eu ficamos este ano na casa. Voltaremos todos nun par de semanas.
Está a ser este un Nadal un bocado atípico. Por unha banda estamos cargadísimos de traballo, que semella que non nos vai deixar tempo para nada máis, e por outra teño a sensación de que estamos a desfrutalo a tope e a facermos moitas cousas.
O outro día pasamos a mañá na piscina. A pelacha non lembraba como era e preguntou un cento de veces pola area do fondo. Ao final ficoulle claro que nas piscinas non hai area, que iso é cousa da praia. A ver se imos un día destes catar a pista de xeo tamén.

A avoa C. sempre ten un ovo Kinder para os netos. O pasado día dos Inocentes descubriron unha sorpresa diferente das habituais: uns atoparon olivas e outros allos nos seus ovos, coreados entanto os abrían con sonoros INOCENTE, INOCENTE! por parte dos adultos. O pelacho ficou fascinado e divertido e, para satisfacer a súa curiosidade preguntou: -Pero abuela, ¿Cómo has conseguido recrear el huevo?

chuzame -

Ciclos

Sábado, Decembro 8th, 2007

A prima P. ten moito co pelacho. Son igual de activos, de terremotos, de cariñosos, de impredicíbes, de inconscientes. Os dous abriron a cabeza dunha caída, os dous son comedores voraces... Seguro que a Tía T. me lembra moitas máis cousas en que coinciden. E tamén nas anécdotas. Esta era a do pelacho no verán de 2005 e isto o que dixo a prima P. o outro día:

A prima P. levaba uns días a facer demandas nun ton unha miga displicente e empregando o menor número de palabras posíbel. Pediu auga cun lacónico bisílabo e a continuación solicitou:

-¡Pajita!

Seu pai, o tío D., reprendeuna:

-A ver, dilo bien, P.

E ela rectificou: